تبليغاتX
صبح بخیر شب
سلام به همه ی دوستان

 این روزها اصلاً حال و روز خوشی ندارم تاریخ، تقویم ،خاطرات و... مغزم و نشونه گرفتن

شاید 1 ماه ، 1 سال نمی دونم  فقط می دونم برای مدتی نیستم .

اگه از زیر این تیر بارون سالم بیرون اومدم بازم بر میگردم و ....

......................................................................................................

از چشمهایت

         میان بر می زنم

                        به سوی بهشت

وطمع می بندم

  به نهرهایی که جاری خواهد شد

نهرهایی آبی

       که تمام وسعت بوم نقاشی ام را

                                     گذر خواهد کرد

باد را میان بوم رها می کنم

تا گیسوانت را

         به گیسوان پریشانم پیوند زند

 

چشمهایت

        به سیاهی چشمهایم گره خورده

 

  حالا؛ روزگار این شاعر جهنمی

شبیه برزخ است

 

سرخ و آبی از تو

                        زرد از من ...

 

دست در دست

             تا سپیده

                 با من برقص

+ نوشته شده در  سه شنبه 12 آبان1388ساعت 12:8  توسط احسان محسنی | 
                                                                               

                                                  ( تقدیم به مهرداد بابایی ) 

 

 

امشب هم

    امشب های قدیم  

            شب را که می کشیدی

                       به صبح نمی رسید

یادش بخیر

وقتی روی سرم شاخ بود

به جنگ امروز می رفتم

                                   تا

                                        به فردا نرسد

 

 

حالا ...

       شاخهایم را بریده اند

                    باورم را خط زدند

                                             و دفترم را...

 

خورشید را در فنجان قهوه ام جا دادم

                 فالم

                                    ماه...

دیگر چرا فالم را تحریف می کنید؟

               پشت سرم که  جای آب

                                     سنگ ریختید

                                                           بس نیست؟...

باشد

   انگار

           این مسیر

                         بازگشت ندارد...

 

                                                   

+ نوشته شده در  پنجشنبه 30 مهر1388ساعت 16:35  توسط احسان محسنی | 
 

چهاردیواری

 ......................................................

سکوت تو

                بغض دیوار را شکست

حالا

از چهاردیواری ام

                   سه دیوارمانده

                                           بی سقف

ستاره ها

هرشب

 از سقف وارد میشوند 

                   فکرهایم را می دزدند

                                   و از روزنه ی دیوار

                    فرار...

شعرهایم

        مست

                 عربده می زنند

                                         و قمه میکشند

                                                                بر دفترم

یادت هست؟...

          خونم که زیر زبانت مزه کرد

                                                  شاعرم کردی

اگر پیراهنم را پاره کنی

                  جای تک تک زخمهایت را  می بینی 

                                                                     جر‌أتش را داری......؟

 

 

یادم نبود

                 پیراهنی نمانده 

                                              تا پاره کنی

تو    به این زخمها عادت داری

                                   و عادتم دادی تا عادت کنم

من با تو مست می کنم 

           تو با خون من

فقط

بگو

چند جرعه  مانده

تا فردا؟.........            

+ نوشته شده در  پنجشنبه 16 مهر1388ساعت 1:44  توسط احسان محسنی | 
 

واگن

.................................

 

 

                  

اولین واگن را انتخاب کردم

 

          که  زودتر

                              به مقصد برسم

 اما...

           قطار

                       برعکس

                                       حرکت کرد

سوزنبان

            نخواب

              مسیرعوض کن

 

 ازلج خدا هم که شده

                           جهنمیم

                                         به دعای خیرِدیروزش

  

دنیا....

                   بر نمی گردم                                 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 2 مهر1388ساعت 18:52  توسط احسان محسنی | 
 

 

به سلامتی سایه ام

    همزادِ دیروزم

        هم پای گناهانی

                         که

                                گناه نیست به قانون من

***

به سلامتی سایه ام

      که قاتل شد

          خنجر فرو کرد

              و دستهایم خونی

                         نا خواسته

                           شریک جرمی شدم

که جرم نیست به قانون من

***

سایه ام

               که هرگاه

      به راست پیچیدم

چشمهایش چپ کرد و

                با تمام دیوارهای شهر

باله رقصید

           و هرزه شد

                       که هرزه وجود ندارد به قانون من

***

به سلامتی سایه ام

که من...

           که تو...

                      و سه سایه

پدر شده ازهم آغوشی

               با دیوارِ انجمن شاعران

 

 

سیاه مست می شوم امشب

 

                به سلامتی سایه ام

                                                     نوش....

 

+ نوشته شده در  جمعه 20 شهریور1388ساعت 18:20  توسط احسان محسنی | 

 

 

کبود شده صورتم
می بینی؟
 حناق گرفتم
        ازدروغ های نگفته
 یادم نیست
             بعد از تصادف با تو بود
یا ازاول
 نفس هایم شماره دار بود


     خفه می شوم
      اگر از هوای کودکی ام
نفس نگیرم
                 کودکی؟!؟...

  خواستم با دخترکان کوچه
                    عروسک بازی کنم
نشد
               نشد...


   که درگیر لباس عروسک ها بودند
 و من همیشه
         عروسک های بی لباس را 
بیشتر دوست داشتم
باید برگردم
                 کوچه را  اشتباه پیچیدم
  من هیچ وقت کودک نبودم
دوباره
 اژدها
        سرطان 
                  دود
بکر نیست
  ولی....
     هنوز
         فاحشه نشده این شعر  

+ نوشته شده در  شنبه 7 شهریور1388ساعت 23:15  توسط احسان محسنی | 

 

 برایم نذر کن

حادثه ای در راه است

ترسیده ام

 دوباره متولد شوم

تولد دوباره که چیزی نیست

می ترسم شاعرباشم

چه کابوسی...

به بیکرانه پرتاب می شوم

آنجا

درختی که پشت همین صفحه روییده

تمنای خون دارد

 

اصلاً

 مگر برای تویی که سواد دیدن نداری

فرقی می کند؟

کابوس های من

همیشه رویا های توست

+ نوشته شده در  دوشنبه 26 مرداد1388ساعت 22:50  توسط احسان محسنی | 
 

دیشب  این پست فقط کار ارثیه بود اما هرچی باخودم کلنجار رفتم نشد که کار  زندانی بدون

زندانبان و ننویسم :

 

من وارث جنون مجنون

تیشه ی زنگ زده فرهاد

و هرچه ارثیه شوم عشقم

برای تو چمدانی پر از بغضهای اتو کشیده

به ارث خواهم گذاشت

....................................................................................

تقدیم به روح همسرم

 

آرام خفتی ،دراین خانه کوچک 

و قلبم را بردی

تا ناکجا آباد صبر

من

 تنها

با خاطرات تلخِ شیرینِ دیروز

به پیشواز فرداهای  بی تو

اما ، با تو می روم

آهسته نامت را 

بر لبان خسته ام زمزمه میکنم

آنقدر که

انگشتان ذهنم تاول زده

ازاین همه تکرار

چه زیباست

نام تو

خاطراتت

 و شعرهایت که هر شب

خوابم را سفر میکنند

این دل  تا ابد

زندانی زندان چشمهایت می ماند

حتی بدون زندانبان...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 14 مرداد1388ساعت 23:37  توسط احسان محسنی | 

حواست کجا بود

          دختر

          چشمهایم را لای کتاب خشک کردی و

    کتاب را

   سه شنبه آخر سال

   آتش زدی

چشمهای سرخم؛زرد

    دود شد و ابر

حالا حواست کجاست؟

     هربار که باران می گیرد

چتر بازمی کنی

این اشکهای من است

   که از آسمان جاریست

+ نوشته شده در  جمعه 9 مرداد1388ساعت 15:5  توسط احسان محسنی | 

سلام بعد ۲سال دوری از وبلاگ نویسی انگار همه چی دست به دست هم داده که از نو اینجا شروع کنم .

برا اولین پست دوتا کار تقریباً جدید(طاعون و دوئل) انتخاب کردم ،هرچی بیشتر ایراد بگیرید بیشتر خوشحال میشم

طاعون:


دراین شعر بیمار
به جذام چشمهایم
رخنه کرده

سرطانِ خاموش

بنگر به تک تک کلمات
که بیگانه
به سراب شعرم
فرو رفته اند


دراین سکوت
به تهوع این شعر
نظاره کن
نوای رفتن را


به سازِ دستهایم
برقص به رنگ خون


تو مجرم

تو بی گناه

به طاعون این شعر
مبتلا شدی

.............................................................................................................

دوئل:

پشت به پشت

ولی سررفت

شمارشِ دوئل

تیر در گلوی تفنگ عاشق شد

و برگهای آخرداستان را کندی

اما....

درچشمهای بسته ات

تمام داستان

برهنه

در انتظار بوسه ی خون بر زمین

پیدا بود

+ نوشته شده در  جمعه 2 مرداد1388ساعت 16:36  توسط احسان محسنی |